The LockOut logo

The LockOut

Άνοιξαν αρχές 2017, με ένα παιχνίδι- Bachelor party, στο Χαλάνδρι. Νέοι στο χώρο, προσπάθησαν να ενώσουν πολλές κατηγορίες μαζί, πράγμα που δύσκολα δουλεύει πιστεύω. Χρησιμοποίησαν ρόλους, γρίφους και σενάριο στο παιχνίδι τους.

Περισσότερα στο review

Bachelor Party image

Bachelor Party

Λίγο αρχική ιδέα hangover, χωρίς μωρό και τίγρη. Ή hangover-sherlocked homes, χωρίς λευκό δωμάτιο. Έχασες ένα φίλο σου και πρέπει να τον βρεις, κάποιος τον απήγαγε. Αν και μάλλον δεν είναι πολύ μακριά.

Το επίπεδο των δωματίων απόδρασης στην Αθήνα έχει φτάσει ένα δυσθεώρητο επίπεδο. Είναι τέτοιο, που πρέπει να υπάρχει μια πολύ καλή δουλειά στο σύνολο ή έστω σε έναν τομέα. Ο τομέας μπορεί να είναι σκηνογραφικός, γριφολογικός, καλό game design ή acting.

Το συγκεκριμένο παιχνίδι, ξεκίνησε με low budget- πράγμα όχι απαγορευτικό από μόνο του- και λίγες γνώσεις πάνω στο χώρο. Δυστυχώς η δουλειά τους, δεν είναι αρκετή για να σταθεί δίπλα στα υπόλοιπα παιχνίδια. Η έλλειψη πείρας είναι εμφανής και χρειάζεται σημαντική βελτίωση σε πολλά τμήματα για να καλύψει το κενό.

Λίγα πιο αναλυτικά λόγια: Σα σχεδιασμός χώρων, σκηνογραφικά δηλαδή, είναι ένα σπίτι. Ελαφρώς διαμορφωμένο μεν, τίποτα ενδιαφέρον, ούτε και όμορφο. Είναι απλώς ένας χώρος, δεν εκφράζει κάτι μόνος του, ούτε έχει επιτύχει να δώσει πολλά στο παιχνίδι.

Οι γρίφοι είναι προβληματικοί με 2 τρόπους. Πολλοί είναι σημαντικά παρεμφερείς, οπότε αν σου αρέσουν, ίσως κουράσουν και αν δε σου αρέσουν, δε σε σώζει ο επόμενος. Από την άλλη, πολλοί δεν είναι ενδιαφέροντες με τον τρόπο που δίνονται. Όπως συχνά φαίνεται, δεν είναι ο γρίφος, αλλά ο τρόπος που δίνεται, και εδώ σερβίρεται αρκετά σκέτος.

Τέλος, στο ανθρώπινο δυναμικό. Υπάρχουν σίγουρα κενά και από μεριάς σεναρίου και από μεριάς παιχνιδιού στη συμμετοχή τους. Χρειάζεται τουλάχιστον το ένα από τα 2 να είναι πολύ περισσότερο δουλεμένο στη βάση του παιχνιδιού για να έχει νόημα, αλλιώς καλύτερα να μην μπαίνει κανείς. Πάνω από αυτό, μπαίνει και η δυσκολία στην απόδοση ρόλων. Πρέπει όταν αυτός που παίζει να μπορεί να στηρίξει αυτό που κάνει. Δεν είναι δουλειά ηθοποιού και δε χρειάζεται όλοι όσοι συμμετέχουν σε τέτοια παιχνίδια να είναι, αλλά ε, ένα σημαντικό πλεονέκτημα, το έχουν αυτοί με εκπαίδευση. Οπότε το κενό, δεν είναι τόσο σε αυτόν που παίζει, όσο σε αυτόν που σχεδιάζει.

Αυτά. Ελπίζω να μη φάνηκα κακός γιατί δεν προσπαθώ να γίνω. Είναι λογικό σε ένα τόσο απαιτητικό industry όπως κατέληξε, να μην μπορούν να φτάσουν όλοι (και μάλιστα με την πρώτη) τα γιγάντια standards. Πάντα υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, πήγα αρκετά νωρίς.

Repeated

3-4